Resultaten

9 mei 2009

Lions verzorgen High Tea voor abonnees Wonen Plus

Ingezonden door Margaret Maijenburg

‘Wie zijn dat eigenlijk Lions?’ en ‘ Waarom doet u dit? ’, zijn vragen die te beantwoorden zijn. Maar als de één na de ander bij het weggaan zegt toch ‘zo dankbaar te zijn voor zo’n geweldige middag’, voel ik mij ongemakkelijk. Want dat hoeft voor mij niet. Gewoon het feit dat al die mensen het zichtbaar gezellig hebben, met elkaar in gesprek raken terwijl ze onwennig en alleen binnenkwamen en smullen van al dat lekkers, is voor mij voldoende.

Het was High Tea time zaterdagmiddag 9 mei in de Oldeburgh in Oudorp. Meer dan honderd mensen hadden zich in het kader van het 5-jarig bestaan van WonenPlus ingeschreven voor deze middag. Niet wetende wat hen te wachten stond. De meesten hadden iets dergelijks nog nooit gedaan.
Met een groepje Lions, partners van Lions, een grote dochter en mijn zus die in Griekenland woont en nu op bezoek was, hebben we de recreatiezaal verbouwd, aangekleed, serviesgoed neergezet en in de haast door Regina gehaalde bloemen op tafel gezet. Bernd had rozen gehaald en voor elke aanwezige was er zodoende na afloop ook nog een mooie roos.
We hebben ze voorzien van alles wat er was totdat menigeen puffend en blazend zei nu toch wel genoeg te hebben.

Zoet en hartig

De mensen van WonenPlus hadden het uitstekend voorbereid. Het serviesgoed was gehuurd, hapjes gehaald en besteld en aan ons de eer de vele etagières in te richten.
Er was een zoete, een hartige en een snoepronde. En dat alles vergezeld van thee en koffie en wat fris. Meer dan voldoende was er en menigeen verklaarde na de hartige ronde ‘vanavond niet meer te zullen eten’.
Zoals dat echtpaar waarmee mijn zus en ik in gesprek raakten. Zij 87 en hij 83 jaar. Pas 3 jaar getrouwd en dolverliefd! Zij goed gekapt, in een mooi grijspakje en met gouden schoenen. Hij een beetje ondeugende oud-zeeman. ‘Toen we elkaar leerden kennen heb ik niet gezegd hoe oud ik was. Totdat hij mijn paspoort een keertje vond,’ grapte de vrouw ijdel. Tussendoor veegde hij wat kruimels van haar mond en samen hadden ze een gezellige middag. Zonder behoefte aan meer gezelschap.
Maar ook waren er mensen die alleen kwamen en voorzichtig met anderen probeerden in contact te komen. Mensen met rolstoelen, invalide wagens en het merendeel vrouwen. Ze hadden het leuk en dat was goed.
Na vertrek hebben wij de tafels weer afgeruimd, afgewassen, gepoetst en gestofzuigd. Een bliksemactie van een middag was wederom geslaagd. Een kleine honderd mensen hebben een leuke middag gehad en het kostte ons niet al te veel tijd en moeite.

Margaret